Ik schilder wat niet altijd in woorden te vangen is.
Vanuit muziek, gevoel en iets wat daaronder ligt. Soms stil, soms midden in de energie van een ruimte; altijd verbonden met het moment waarin het ontstaat. Mijn werk begint niet met een idee, maar met een gevoel. Een ritme dat zich aandient, en dat ik volg zonder plan.

Mijn naam is Shella. Schilderen voelt voor mij als een gesprek zonder woorden. Tijdens het schilderen komt naar boven wat gezien wil worden. Soms persoonlijk, soms iets dat groter voelt dan alleen van mij. In mijn werk komen beweging, kleur en symboliek samen. Geen losse beelden, maar momenten die even zichtbaar worden en blijven bestaan op het doek.

Soms neem ik mijn doek mee naar een plek waar mensen samenkomen.

Terwijl de muziek speelt en de ruimte zich vult, ontstaat er iets nieuws.
Ik schilder wat ik voel, wat ik zie, wat er in de energie gebeurt.

Het moment beweegt, en het werk beweegt mee.
Niets ligt vast, alles ontstaat ter plekke.

Mensen blijven staan. Kijken. Voelen.
Soms stappen ze naar voren en worden ze zelf onderdeel van het werk.

Wat er ontstaat is niet te herhalen.
Alleen dat moment bestaat.